Zoetstoffen (2)

SUCRALOSE is eveneens een omstreden zoetstof. Al staat ze minder onder verdenking dan de bovenstaande zoetstoffen, dan komt dat misschien omdat er minder over bekend is... zie hier.
Sucralose is een gechloreerde vorm van sucrose (suiker).
Vanwege de verontrustende berichtgeving krijgt Sucralose hier voorlopig 'SLECHT'.

SACHARINE stond lang bekend als kankerverwekkend, en was verboden in de USA, niét in Europa.
Sinds 2000 is Sacharine weer toegestaan daar, omdat kankerverwekking alleen bij één bepaald genotype ratten is vastgesteld, en nooit bij andere dieren of bij mensen... de geconstateerde kankerverwekkendheid kan mógelijk het gevolg zijn van een inferieur productieproces** in de USA.
Toch blijft dit een bediscussiëerde zoetstof (zie de voorgaande pagina over geconstateerde DNA schade en de linkspagina).

______________________________________________________________

**   Bij het samenstellen van chemische voedingsstoffen, zoals zoetstoffen en transvetzuren, worden isomeren gemaakt, bepaalde struktureringen van koolstofatomen met groepen moleculen.
Hierbij kunnen ook (on)bedoeld/als gevolg van een onjuist productieproces stereo-isomeren ontstaan, die tegenstrijdige effecten kunnen geven (en die schadelijk kunnen zijn - Softenon is hier een voorbeeld van). In hoeverre dit mogelijk de verschillen in onderzoeksresultaten en gebruikerservaringen verklaren kan ?
Ook in Nederland wordt Aspartaam volgens 2 heel verschillende methodes bereid. De biochemische productie van (ex) DSM in Limburg - Candarel - lijkt minder risiko voor schadelijke stereo-isomeren op te leveren dan die van Nutrasweet, die volgens de ouderwetse methode gemaakt is.
Desalnietemin heeft DSM besloten om deze winstgevende fabriek te verkopen (ná de publicatie van Ramazinni...).
______________________________________________________________

XYLITOL, SORBITOL EN MANNITOL (suikeralcoholen) zijn BETER DAN SUIKERS, lijkt het, en krijgen daarom 'ZEER GOED'. Wel moet bedacht worden, dat deze zoetstoffen net zoveel calorieën geven als suiker, en daarom voor áfvallen geen alternatief zijn.

Er zijn twijfels, die nog verder uitgezocht moeten worden :
Een studie die nierstenen bij ratten aantoonde a.g.v Xylitol (gewonnen uit Berk), is in de la verdwenen, omdat die het gevolg zouden zijn van 'gedragsveranderingen', het waaróm van die gedragsveranderingen werd niet inhoudelijk behandeld *...

    * Ratten en muizen zijn in vele genetische variaties beschikbaar. De een is stressgevoelig, de ander heeft snel  huidproblemen, etc. Op deze manier kunnen de resultaten van een onderzoek wel beïnvloed worden, maar dat is, bij een materie als deze, niet voldoende om het onderzoek af te wijzen, als er significante resultaten zijn - ook stressgevoelige mensen moeten Xylitol kunnen gebruiken zonder nierstenen te krijgen.

Xylitol werkt, net als koffie, bacteriedodend in de mond, maar hoe komt dat ??
______________________________________________________________

KAUWGUM is alléén maar redelijk voor de tanden, als er Xylitol (en in mindere mate Menthol) in zit (stoffen als Titaanoxide en Echinaceaforce hebben geen effect).
De meest gebruikte zoetstof in kauwgum is Aspartaam, meestal in combinatie met andere zoetstoffen. Een enkel merk gebruikte alleen Xylitol, een ander alleen Sorbitol, en waren daarmee beter... maar ook die zijn Aspartaam en Acefulsaam gaan gebruiken...
______________________________________________________________

SORBITOL en MANNITOLhebben bij overmatig gebruik een laxerend effect, Overmatig Mannitolgebruik leidt mogelijk tot nierproblemen. Mannitol wordt, net als Carrageen (E407), meestal uit wieren gewonnen, en kan hoge gehaltes glutamaat (smaakversterker) bevatten. Omdat hier geen gegevens over bekend zijn, wordt dit voorlopig niet meegeteld hier...

ZOETHOUT (blokdrop, laurierdrop) is niet aan te bevelen bij hoge bloeddruk, anders GOED (weerstandverhogend, mogelijk deels door de fyto-oestrogene werking - die mogelijk ook nadelige gevolgen kan hebben) -- bij puur zoethoutconcentraat is soms vochtopeenhoping geconstateerd, vooral in de benen.
Sommige andere toevoegingen (naast zout) leiden ook tot verhoogde bloeddruk, maar daar wordt hier (nog) geen rekening mee gehouden.Zoethout zit in alle drop.

Er zijn UITMUNTENDE, duurdere, plantaardige ZOETJES (bijv. STEVIA - een tropische plant). In de USA wordt stevia al veel meer gebruikt dan hier, in Nederland is het maar sporadisch beschikbaar via speciale verkoopkanalen en sommige drogisterijen (bijv. De Tuinen) - zie o.a. http://www.steviamarkt.nl, hier, hier en hier.
Het werd niet toegestaan door de EU als zoetmiddel, omdat er te weinig onderzoek naar is verricht !
Einde 2011 is besloten stevia in de EU toe te laten. Dat heeft er nog niet toe geleid dat frisdrankmerken massaal zijn overgestapt, integendeel.

Er zijn een reeks positieve rapporten over stevia, maar die waren er ook bij aspartaam en natrium cyclamaat, dus dat zegt niet alles..
Toch lijkt stevia te preferen boven al die hierboven beschreven kunstmatige zoetstoffen. En het is '100% natuurlijk'.

In plaats van witte suiker, kunnen ook OLIGO-FRUCTOSE, RIETSUIKERMELASSE, MAISSTROOP en HONING gebruikt worden, waarvan alleen OLIGOFRUCTOSE (een calorieloos voedingsvezel) voorlopig 'UITMUNTEND' krijgt, en de rest redelijk tot goed...
ONGERAFFINEERDE suikers bevatten 1-4 % Flavonoïden en andere waardevolle stoffen. Maar 'ongeraffineerde' of 'ruwe' zijn relatieve begrippen - zo is ruwe 'WESTER' rietsuiker veel donkerder van kleur (dus ongeraffineerder) dan ruwe 'Carribean Gold'...

Fructose, het échte vruchtensuiker (maar vaker een geraffineerde, bewerkte vorm van glucose, waarop veel kritiek te vinden is, vooral w.b. de grotere kans op gewichtstoename (56) en mogelijk kwikgehalte door de gebruikte productie-methode), kan - in overleg met de arts - soms ook door suikerpatiënten gebruikt worden, Glucose (dextrose) en gewone suiker óók, maar minder (Fructose wordt 40% minder snel opgenomen dan glucose en veroorzaakt dus een bescheiden stijging van de bloedsuikerspiegel).
Toch is er op alle geraffineerde suikers kritiek, met name omdat ze te snel opgenomen worden, en allerlei waardevolle stoffen ontbreken, die helpen om de suikers zonder problemen te verwerken, zie bijv. hier.


HONING is een twijfelachtige - en tegelijkertijd geneeskrachtige - stof:

gevaarlijk voor baby's i.v.m. poepende vogels boven bloemetjes => infantiel botulisme , een ernstige neurologische aantasting, insecticidenspuitende boeren in de omgeving van die bloemetjes, en - vooral bij honing uit Afrika, Azië, Oceanië en Noord-Amerika - mogelijk hoge gehalten aan alkaloïden van giftige planten.
Omdat de meeste honing uit Zuid-Amerika en Europa komt, hoeft voor alkaloïdengehalten niet zo gevreesd te worden. Dat kan echter enorm verschillen, zie dit rapport over Nederlandse honing in de nabijheid van st. Janskruid. Ook bij Alpenhoning zijn hoge concentraties aangetroffen.
Anders ligt het met insecticiden, maar dat geldt ook voor veel andere producten.
Wel neemt het aantal planten met gevaarlijke alkaloïden toe in Nederland - zoals het, ook voor vee, giftige st. Jacobskruid, dat in de USA en Canada al helemaal onbeheersbaar lijkt te worden (zie hier).

Een hoofdstuk apart is het gebruik van ANTIBIOTICA.
In een aantal landen is het gebruik van antibiotica toegestaan, zoals in de USA, Canada, Australië en Argentinië. Dat heeft tot dezelfde problemen geleid als het gebruik van antibiotica in de bio-industrie (zie Vlees).
Honing uit die landen blijkt hoge gehaltes te hebben, net zoals - heel extreem zelfs - honing uit Zwitserland van het merk Nectaflor zie hier.
Nectaflor heeft onlangs in Nederland HONEY TEA in knijpfles geïntroduceerd, die verkrijgbaar is bij o.a. de AH en De Tuinen.

Honing is, net als bepaalde visolie, ZEER GOED, maar met mate. BABY's mogen het allebei NIET gebruiken.
Voor dagelijks en therapeutisch gebruik is er zelfs honing uit 'onbespoten gebieden'.
Honing (met raat) werkt uitstekend bij huidproblemen en wondgenezing (er is een speciale honingzalf te koop ), en mogelijk bij verkoudheid en allergie.
Zie dit recente rapport van de Voedsel en Waren Autoriteit over aangetroffen schadelijke stoffen in honing.
Kwakman (AMC 2010) heeft een deel van het geheim van honing ontrafeld. Een aantal stoffen blijken verantwoordelijk voor de geneeskrachtige werking, en die verschillen per honingsoort.

Een flavonool in honing (en propolis), CHRYSINE, blijkt grote positieve invloed te hebben op de testosteronsynthese/afbraak, en daarmee op verouderings-processen. Ook helpt Chrysine tegen ontstekingsprocessen en oxidanten - en daarmee ook tegen het ontstaan van kanker.
Zie Aantastingen (over transporters).

Suikers in vruchten belasten het lichaam minder, dan geraffineerde, omdat ze iets geleidelijker in het bloed komen, de verteringsprocessen op de juiste manier aangestuurd worden en vruchten ook 'antistoffen' bevatten in de vorm van nutriënten en vezels. Hetzelfde verhaal als bij de vrije eiwitten (smaakversterkers). Toch geldt voor alle koolhydraten, net als voor 'gezonde' vetten en gebonden eiwitten: overdaad schaadt.

Koolhydraatrijke en vette voeding is voor suikerpatiënten vaak een groter probleem dan wat suiker... bij lichamelijke inspanningen is wat suikerinname dan juist nodig...
Belangrijk is ENERGIEVERBRUIK, beweging. Des te meer er gezeten wordt, des te lager moet er geconsumeerd worden.
Het is duidelijk veel beter om een (vers) sapje te drinken dan frisdrank, of die nou light is, of met suiker (maar vaak is het nog beter, om de héle vrucht te eten) .
Thee met suiker kan beter vervangen worden door een smaakvolle kruidenthee zónder (Pickwick heeft een heel assortiment), koffie met suiker door schuimende heerlijke espresso of cappuccino zonder...

Producten, die de betere zoetstoffen gebruiken krijgen als commentaar "ZEER GOED" - maar neem er toch niet teveel van - zeker niet in drinken.

1   2