Overige stoffen

Ongewenste overige stoffen zijn bijv. reststoffen van de chemische productie (bijv. Fenol, Urethaan, Dioxine),
of antibioticarestanten (= gif van schimmels) in melk en vlees.

Iemand, die een antibioticakuur heeft doorlopen, kan intolerant of allergisch voor schimmelrestanten (of andere toevoegingen) geworden zijn - en daarmee ook voor niet-biologische dierlijke producten.

Een aantal reststoffen (zoals bepaalde fenolverbindingen en dioxines) zijn uiterst schadelijk. Hiervoor zijn wel grenswaarden vastgesteld, maar ze zouden HELEMAAL NIET MOGEN VOORKOMEN IN CONSUMENTENPRODUCTEN.

Er zijn vele hulp- en bijsloffen, zoals het gevaarlijke aniline, dat in veel textielproducten (63% van de lederwaren, volgens de Keuringsdienst van Waren) voorkomt, vlamvertragers* en verboden AZO kleurstoffen (12-15% bij hetzelfde onderzoek).

* In Nederland is de regulering van vlamvertragers veel strenger dan in bijv. Engeland. KASSA geeft daar in haar uitzending een heel negatief beeld over. Dat is te kortzichtig van Kassa, die niet de ongelofelijke nadelen van vlamvertragers bekijkt (zie bijv. Aantastingen- Kinderen) - ook al geeft ze op haar site enige nuancering.
Het mogelijke gevolg van deze uitzending is, dat vlamvertragers veel meer toegelaten gaan worden (de ambtelijke molens draaien al). Zodat wij nog meer aangetast raken in onze hormonen, met zeer veel schadelijke gevolgen.
De KOUDE DOUCHE !

Een aantal van die schadelijke stoffen nemen steeds meer toe in gebruikte hoeveelheden - of hopen zich op in het milieu.

Denk bijv. aan de toenemende productie van platte beeldschermen, waarbij fluoridegas (NF) vrijkomt. Dit geeft een sterker broeikaseffect, dan de - verboden - CFK's in koelkasten. Zie hier.
Fluoridegassen komen ook vrij bij de productie van electronicachips, en zijn gevaarlijk om in te ademen.
Zo worden er regelmatig met putjes 'geëtste' auto's en bushokjes aangetroffen in de omgeving van de chipsfabriek van NXP in Nijmegen.
Wat er gebeurt met de mensen, die door zo'n 'fluorgaswolk' gaan - of in die de omgeving wonen - laat zich raden...
Maar de plaatselijke politiek is hier liever niet kritisch over: de werkgelegenheid is een te belangrijke factor. Het bekende verhaal.

Hier is info over fluor als toevoeging aan tandmiddelen en drinkwater te vinden.

Een zorgwekkende ontwikkeling is het gebruik van NANODEELTJES in steeds meer producten, variërend van cosmetica en voeding tot wasmiddelen, wasmaschines en koelkasten (Samsung), spuitbussen, kleding en huisinrichting.
Nanoverbindingen dienen bijv. als 'geurvreter', of om water af te stoten, om medicijnen door slijmvliezen te laten dringen/ in specifieke cellen te dringen, om huidcosmetica (zoals zonnebrandcrème) transparant te maken, voor meekleurende zonnewering en nog veel meer...
...en kunnen een grote diversiteit aan potentiëel gevaarlijke chemicaliën bevatten.
Een van de eigenschappen van nanodeeltjes is, dat ze zich chemisch heel anders gedragen dan hun grote broers. Stoffen die in hun 'normale' vorm niet reactief zijn, worden het dan wel. Een sterk onderschat gevaar.
Omdat deze deeltjes zo klein zijn, dringen ze makkelijk het lichaam binnen via slijmvliezen, longen en darmen. De gevolgen hiervan zijn nauwelijks onderzocht... er zijn echter gegronde redenen, om wantrouwig te zijn.

De berucht geworden FIJNSTOF deeltjes van dieselmotoren, gestookte elektriciteitscentrales en verbrandingsovens zijn ook nanodeeltjes... met zeer reactieve metaalverbindingen en koolwaterstoffen.
Volgens de laatste berichten zijn deze deeltjes in staat, om via de NEUSZENUW de hersenen te bereiken en daar ontstekingsprocessen in gang te zetten.

Van de speciale eigenschappen van nanodeeltjes kan ook gebruik gemaakt worden, om spectaculaire medicijnen in te zetten voor de behandeling van bijv. onbereikbare tumors en uitzaaïngen - in 2011 worden waarschijnlijk de eerste behandelingen op patiënten gestart (BBC, 100309 en Nature 140409).

Nanodeeltjes worden ook ingezet als GLIJMDDEL bij de productie van ZETMEEL e.d. (om klonteren te voorkomen, en om het meel in de fabriek makkelijker door leidingen te persen) - ze worden bijv. gebruikt in CUP OF SOUP en andere instantproducten.
Dit soort producten zijn niet getest op mogelijke extra reactiviteit/ schadelijkheid bij inademing (werknemers in de fabriek lopen verhoogd risico).

In WASMIDDEL e.a. schoonmaakmiddelen - en ook in (af)wasmachines en koelkasten - worden ze gebruikt om hun ontsmettende (dodelijke) werking - wat bij wasmiddel totaal overbodig is, tenzij er cholera in het waswater zit...
Het enige gevolg is, dat de zuiveringsbacteriën in waterzuiveringsintallaties gedood worden, en microorganismen en vissen in het buitenwater aangetast raken.
Daarbij is er een verschil tussen chemisch en 'groen' geproduceerde nanodeeltjes. Nanodeeltjes die (milieuvriendelijk) met behulp van Guave geproduceerd werden, bleken veel effectiever doordat bepaalde natuurlijke stoffen uit de Guave (flavonolen) zich combineren met het nanodeeltje. Deze 'groene' nanodeeltjes vernietigen de bacterie, terwijl hun 'chemische broertje' dat veel minder kan (Parashar e.a. 2011).
De toepassing als nieuw antibioticum moet nog verder uitgezocht worden, maar lijkt veelbelovend.

Het zwart in AUTOBANDEN hoort bij de al langer gebruikte gevaarlijke fijnstoffen, net zoals talkpoeder.

Nog een andere toepasing is in zonnebrand en gezichtscrèmes en zonwerende raamcoatings. Het gebruik van deze stoffen - zoals Titaanoxide, dat sterk reactief wordt in combinatie met zonlicht - is ongenormeerd toegestaan, terwijl het een van de krachtigste huidkankerveroorzakers is - veel gevaarlijker dan de UV straling op zichzelf !
Om deze reden wordt titaanoxide tegenwoordig 'gecoat', maar dat helpt niet echt goed (de slechtste coating is volgens prof. Reinders geconstateerd bij Garnier KINDERZONNEBRAND).

Door het toenemende gebruik van nanodeeltjes, komen ze massaal in de voedselketen terecht, in de lucht en in het grondwater.

Nanodeeltjes zijn nog niet aan normeringen onderworpen, er zijn geen veiligheidsstudies naar verricht door de producenten, en ze hoeven niet op het etiket vermeld te worden !
Zie bijv. Medical News Today dec 2008 en Natural News jun 2008.

Terwijl er in Nederland duizenden onderzoekers bezig zijn met de ontwikkeling van Nanodeeltjes, is er met moeite een hele persoon te vinden, die zich met de risico's daarvan bezig houdt...
Bij de Voedsel en Waren Autoriteit ontbreekt iedere kennis hierover.

Hieronder worden de belangrijkste voedseltoevoegingen bekeken, de stoffen in non-food producten worden op de betreffende pagina's besproken (en onder 'verpakking en kunststof producten').

Een voedingsproduct wordt als SLECHT beoordeeld, indien het bindmiddel CARRAGEEN (E 407) bevat.
Carrageen is een plantaardige stof, met een instabiele structuur, die kan reduceren tot een giftige stof, met name in reactie met potentieel mutagene stoffen.
Buiten West-Europa wordt Carrageen mogelijk op een inferieure wijze geproduceerd, en is dan gevaarlijk (bevat ethyleen chlorohydrine...).
Verse, zuivere Europese Carrageen is in dit opzicht tamelijk onschadelijk, wat echter niet wegneemt, dat onder invloed van maag-darmprocessen ook deze Carrageen waarschijnlijk reduceert tot de gevaarlijke vorm... (zie hier)
Carrageen bestaat voor een deel uit glutamaat, hierboven besproken bij 'smaakstoffen'....en is dus feitelijk ook SMAAKVERSTERKER ! En net als smaakversterker, wordt het vaak gewonnen uit Atlantisch zeewier, met haar hoge gehaltes zware metalen...
Waar de gebruikte Carrageen vandaan komt, wordt niet vermeld op het etiket.

MAISZETMEEL (zonder E407 door sommige biologische merken en deels door de Lidl gebruikt) is een oud én goed alternatief voor Carrageen.
In plaats van Carrageen kunnen ook eieren gebuikt worden, maar dat is duurder...

Met Amerikaanse Carrageen onderzocht: mogelijk immunotoxisch (IARC: 2B (1987)), in proefdieren carcinogeen effect van andere schadelijke stoffen versterkend, bij mensen niet aangetoond.
ALLE CHOCOMEL en BIJNA ALLE VLA EN VELE PUDDINKJES bevatten Carrageen...herkomst meestal onbekend, maar bij biologische soms vermeld als E407a, op natuurlijke wijze gewonnen (de beste kwaliteit, maar wat zegt dat).

Een ander vaak gebruikt bindmiddel, zeker in snoep, is GELATINE. Gelatine wordt gemaakt van BSE risicomateriaal (vooral botten) en de productie wordt daarom streng gecontroleerd. Langdurige behandeling van de botten met chemicaliën vermindert de activiteit van de gevaarlijk TSE-prionen tot BIJNA nul (maar de 'klassieke' methode om gelatine te maken zit nog een factor 10 boven de geadviseerde norm - nieuwe experimentele methoden, door de EU ontwikkeld, zitten daar een stuk onder).
Hoe één enkel schadelijk prion in het lichaam zich ontwikkelt, in 40 jaar tijd, of het wordt vernietigd, en zo niet, wat de gevolgen daarvan zijn is niet goed bekend... een slachtstier wordt niet zo oud.
Gelatine is een eiwitsubstantie, en kan daarom bij een drop- en kleefsnoep-liefhebber, die ook veel vlees eet, leiden tot een behoorlijk eiwitoverschot zie Aantastingen en Supplementen.
Van BOTTEN is bekend, dat ze hoge waarden aan zware metalen bevatten (bijv. Lood)... het ZWARE METAAL GEHALTE van gelatine is misschien wel het grootste vraagteken !

Wat aan overige stoffen is gevonden op de etiketten, is zoveel mogelijk onderzocht en beoordeeld.
Maar met namen als "aroma", "natuurlijke smaakstoffen" en "kleurend plantenextract" is weinig te beginnen....
een lacune in de WETGEVING.
Er zijn twijfelachtige stoffen, zoals Soja - aan de ene kant geneeskrachtig en goed voor de geest, aan de andere kant verdacht geworden door een studie naar de schadelijke effecten van zuigelingenvoeding (door allergene eiwitten in de soja) en van hersenaantastend sojaflavonoïde.
Na de leeftijd van één jaar verdwijnt de 'allergie' meestal - en bij soja is juist ook een antikankerwerking aangetoond, dus het laatste woord is nog niet gezegd...

DAARNAAST bestaan er nog talrijke 'NATUURLIJKE STOFFEN' die in hogere doseringen schadelijk kunnen zijn, zoals kaneel, zwarte peper, mosterd en sojalecithine.
Vaak wordt schadelijkheid veroorzaakt door het gif, dat schimmels afscheiden, en is het product zelf onschadelijk.
Het schimmelgifgehalte kan wel bepaald worden, maar op het etiket zal het nooit staan.

GELEERMIDDELEN zijn bijv. Polysorbaten, Glycerine en esters daarvan, en geëthoxyleerde monoglycerides. Vooral de laatste categorie is verdacht, net als met ethyleenoxide (een zenuwgas) bewerkte eiwitten (in bijv. shampoo).
Ook zijn er twijfels te horen over de organische effecten van intensieve geleermiddelen (zoals in mayonaise), deze worden echter (nog) niet door onderzoek ondersteund (voorzover bekend).

PROBIOTICA en VERRIJKTE LEVENSMIDDELEN

Probiotica is een verzamelnaam voor "goede" bacteriën, die, net als "antibiotica" gevaarlijke bacteriën (in maag en darmen) verdringen, en weerstandverhogend lijken te werken.
Ze zitten in zure zuivel toegevoegd, maar ook bijv. in rauwe zuurkool.
Er worden steeds nieuwe therapeutische bacteriën ontwikkeld.
Deze bron meldt het volgende:
'Probiotica zijn levende micro-organismen waarvan reeds jaren bekend is dat zij nuttig kunnen zijn bij de behandeling en de preventie van een acute infectieuze diarree. Welke rol probiotica kunnen spelen bij IBD wordt pas sinds kort onderzocht (17). Dierexperimenten laten zien dat verschillende stammen, zoals Lactobaccilli en Bifidobacteriën, de inflamatie in diermodellen kunnen doen verminderen (18,19). De mechanismen zijn nog onduidelijk maar in vitro-studies hebben aangetoond dat probiotica mogelijk het immuunsysteem kunnen beïnvloeden door activatie van macrofagen en "natural killer"-cellen, door proliferatie van lymfocyten en een toename van de secretoire IgA-productie. Het is eveneens bekend dat bepaalde Lactobaccilli-stammen zich aan de darmmucosa kunnen hechten waardoor zij de aanhechting van pathogene bacteriën verhinderen. Bij patiënten met pouchitis en colitis ulcerosa zijn enkele studies uitgevoerd naar het effect van probiotica. De resultaten zijn bemoedigend maar bevestigen ook de stam- specifieke variatie van probiotica.'

Probiotica zijn ook goed bij acuut NIERFALEN. Ze verminderen het creatinine- en ureumgehalte in het bloed.

- Kortom: niet alleen LC(x) (Yakult, Mona e.a.), maar de mix met Biogarde e.a. zuurproducten is van belang.
(4)

Er is een direct verband tussen darm- en hersenprocessen. In een onderzoek van Cryan e.a. (MNT 2011) wordt voor het eerst aangetoond, dat probiotica leiden tot een vermindering van stress, depressie en angstgevoelens.

Zie ook de pagina's 'Drinken:zuivel' en 'Aantastingen:overgewicht'/'meer verbanden' op deze site.

Niet alle zogenaamde probiotica hoeven goed te zijn.
Voorzichtigheid is geboden met 'superbacteriën', die alle andere verslaan.....
Een betere manier om slechte en superbacteriën te verslaan is met behulp van bepaalde virussen: BACTERIOFAGEN.
Een oude, vaak zeer effectieve manier, die vooral in Oost-Europa beproefd is. Zie hier.

Bacteriofagen worden langzaam meer onderzocht in de Westerse wereld. Het nieuwste onderzoek laat zien, dat deze virussen een veilig alternatief zijn voor antibiotica, en geen resistente bacteriën verzoorzaken (Jenkins 2011).
______________________________________________________________
VERRIJKTE LEVENSMIDDELEN, zijn producten, waaraan 'microvoedingsstoffen' zijn toegevoegd, zoals vitaminen en mineralen.
Dit zijn RISKANTE praktijken, die eigenlijk wettelijk verboden moeten worden:
De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid van deze stoffen wordt al snel overschreden.
IJZER en VITAMINE A zijn de meest bekende:

Teveel vitamine A - zeker in de vorm van bètacaroteen - werkt kankerverwekkend (zoals gebleken uit een voortijdig gestopt - er groeide teveel kanker bij de proefpersonen - Zweeds onderzoek naar longkanker en de inname van bètacaroteen, het zogenaamd 'onschuldige', of als antioxidant aangeprezen, pro-vitamine A).
Hoeveelheden die hoger liggen dan 100% ADH moeten vermeden worden.

De gemiddelde ijzerinname uit 'normale voeding' bedraagt voor mannen al 13 mg per dag, 4 mg hoger dan de aanbevolen hoeveelheid (vrouwen hebben 15 mg per dag nodig). Alle toegevoegde ijzer is dan voor mannen teveel - voor vrouwen juist nodig. Teveel ijzer wordt in verband gebracht met hersenaantasting, hart- en vaatziekten en darmkanker.
Een flink aantal mensen lijdt aan ijzerstapelingziekte (hemochromatose), of de niet-erfelijke ouderdomsequivalent daarvan, die o.a. de leverwerking aantast - en daarmee het immuunsysteem... niemand weet dit van zichzelf...

Uit Amerikaans onderzoek blijkt, dat de hoeveelheid toegevoegd ijzer wel 2 keer zo hoog kan zijn, als áángegeven op de verpakking ! (rapport Keuringsdienst van Waren 2001). Er zou een etiket moeten komen:
ALLEEN VOOR VROUWEN.
Zie ook supplementen en (2)

De andere toegevoegde vitamines en mineralen zijn in iets grotere hoeveelheden alleen maar nuttig, maar bij meer dan 5 maal de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid is het uitkijken geblazen ! Het belangrijkste is, dat vitamines, mineralen en hulpstoffen in hun 'natuurlijke' context, in samenwerking met elkaar, worden opgenomen - dat geeft het nuttigste - en minst schadelijke - effect. Het beste wordt dit uiteraard bereikt door natuurlijke producten, of extracten daarvan.

Met MINERALE toevoegingen is het uitkijken !
Zo wordt de meeste toegevoegde kalk en andere mineralen (in brood, koek, drankjes, diervoeding e.d.) gemaakt uit gesteenten.
Deze gesteenten bevatten behalve kalk ook andere stoffen - die niet altijd gezond zijn (vaak aluminiumzouten), en die als reststof aanwezig blijven.
Hetzelfde geldt voor veel ander producten - van kleimaskers van Chinese klei (zie 'lichaamsverzorging' ) tot Fosforzuur in frisdrank - dat gewonnen wordt uit fosfaaterts, en een relatief hoge gamma(stralings)waarde heeft (zie 'drinken' )