Dagelijkse chemicaliën
INLEIDING
Voordat een kind geboren is, bevat het al bijna alle giftige stoffen die de moeder binnenkrijgt. Zoals Bisphenol-A en Ftalaten uit kunststof, polybromaten uit electronica en keukenmateriaal, formaldehyde uit meubilair en strijkvrij textiel, radon uit muren en plavuizen, lood en kwik uit lipsticks, oogschaduw en vis, koolwaterstoffen uit sprays, dioxines uit luchtvervuiling, lichaamsverzorgingsproducten en dierlijke voeding.
Er zijn naar schatting zo'n 83.000 chemicaliën in de handel, en iedere dag komen er 6 nieuwe bij...
In Nederland alleen worden al honderden miljoenen kilo's per dag gekocht.
Voor zo'n 80% van die stoffen geldt, dat essentiële gezondheidsgegevens ontbreken.
Sommige stoffen, zoals chloorgas*, zijn al in zeer kleine hoeveelheden giftig.
* chloorgas vormt zich bijvoorbeeld door het mengen van chloorbleek met zeep - een veelvoorkomende praktijk:
vaker heb ik van schoonmakers het advies gehoord, om die combinatie te gebruiken voor hardnekkige vervuiling...
daarnaast vindt er vaak onbewuste vermenging plaats bij het schoonmaken van de toiletpot met chloor, en de rest van het toilet met zeep.
Ook in openbare ruimtes, zoals disco's en café's, wordt vaak schoongemaakt met chloor. Er blijft dan onvermijdelijk opgedroogd chloorfijnstof achter (afhankelijk van de nabehandeling). Hier is nooit onderzoek naar gedaan, voor zover bekend.
Ook andere schoonmaakmiddelen kunnen grote gezondheidschade geven, zie bijv. dit bericht over massale sterfte en genetische aantastingen onder laboratoriummuizen.
Andere stoffen kunnen het risico op kanker verhogen (direkt of indirekt), het immuunsysteem of DNA aantasten, orgaanfuncties en hersenontwikkeling verminderen, de voortplanting ontregelen.
Over de effecten van die stoffen komen meestal geen eenduidige wetenschappelijke antwoorden.
Maar veel chemicaliën verspreiden zich over de wereld en stapelen zich steeds meer op.
Voorlichting en acties door milieugroepen en onderzoek door wetenschappers brengen veranderingen. Chemiegiganten raken daardoor doordrongen van de noodzaak, voor een aantal producten met 'groene' alternatieven te komen. Zoals BASF met haar nieuwe ftalatenvrije weekmaker, DuPont die polyester uit maïs maakt, en Dow die polyurethaan uit soja maakt, en folie uit suiker.
Wat niet wil zeggen, dat deze giganten nu zo milieuvriendelijk en sociaal geworden zijn... zie ook hier.
bijvoorbeeld gezien hun houding in de onderhandelingen met de EU over bestrijdingsmiddelen en gentech, en de te voeren 'policies' daarin.
Niet alle stoffen zijn even giftig, en toch schadelijk. Bijvoorbeeld:
PHTHALATEN of ftalaten - weekmakers in plastic en cosmetica - hebben maar een beperkte oestrogene werking (even afgezien van nog schadelijkere gevolgen, zie onderaan)...
Déze stoffen worden echter massáál gebruikt, stapelen zich op in het lichaam, en zijn overal terug te vinden...
Onlangs is in Amerika aangetoond, dat het dragen van kunststof sandalen of sportschoenen de vruchtbaarheid van mannen vermindert - door die phthalaten......
Er zijn veel meer oestrogene stoffen, of 'pseudo-hormonen': landbouwvergif (Atrazines, Maneb, Zineb), Alkylfenolen in kunststoffen en schoonmaakmiddelen (zoals Nonylfenol* ), PCB's, PAK's (bijv. uit dieselmotoren), Dioxines, Bisphenol-A , TBT en lood.
De nieuwste ontdekking in dit rijtje (37 (Jiang et al., 310708) is TRICLOCARBAN, dat al heel lang als conserveermiddel in lichaamsverzorgingsproducten wordt gebruikt (norm: 1,5%), vooral in zepen, en daarom steeds massaler in het milieu terechtkomt. Triclocarban werd altijd als relatief onschuldig beschouwd...
* Er is een bacterie geïsoleerd, die Nonylfenol in waterzuiveringsinstallaties grotendeels kan neutraliseren - maar deze wordt nog niet praktisch toegepast (en in een groot deel van de wereld kennen ze nog niet eens waterzuiveringsinstallaties).
Uit onderzoek is gebleken dat een 'cocktail' van deze stoffen een veel sterker effect heeft, dan de stof alléén.
Het grote probleem met hormonaal werkende stoffen is, dat ze ingrijpen in alle lichaamsprocessen. Onze hele stofwisseling, ons denken, onze weerstand en reproductie, zijn afhankelijk van een juiste hormonenproductie.
Daarom mogen dergelijke stoffen alleen onder 'deskundige' begeleiding als medicatie gebruikt worden.
Zoals de PIL !
Oestrogenen verlaten het lichaam via ontlasting en urine. Het is gebleken dat VOEDINGSVEZELS oestrogenen in de darmen binden - anders worden ze opnieuw opgenomen door het lichaam. Een vezelrijk diëet is dan ook belangrijk (ook om andere redenen) !
Plantaardige oestrogenen (fyto-oestrogenen) breken het gevaarlijke (in te grote hoeveelheden borstkankerverwekkend) hormoon (O)estradiol
af tot het onschadelijke '2-hydroxy-oestrone '. Deze oestrogenen zijn plantaardig gebonden in combinatie met (o.a.) flavonoïden, vezels en mineralen.
Het argument van de chemische industrie, dat Phthalaten helemaal niet zo erg zijn, omdat we ook veel fyto-oestrogenen binnen krijgen, klopt dus niet helemaal... maar ook bij hoge doseringen fyto-oestrogenen zijn schadelijke effecten vastgesteld !
Gelukkig heeft de EEG besloten, de 3 meest schadelijke phthalaten binnenkort te verbieden (grote kans, dat de rest van de wereld volgt).
Het algemene plaatje is, dat er nog veel te weinig onderzoek is naar (het totaal van) oestrogene stoffen en hun onderlinge effecten.